نقاشی کودک؛ پنجره‌ای به دنیای درون او

کودک قبل از آنکه بتواند احساساتش را با کلمات بیان کند، آن‌ها را نقاشی می‌کشد. یک دایره زرد می‌تواند خورشید باشد یا لبخند مادر؛ یک خط‌خطی به ظاهر بی‌معنا می‌تواند داستان کامل یک روز پرماجرا باشد. نقاشی، زبان طبیعی کودک است و ما باید به آن گوش بدهیم.

وقتی کودک نقاشی‌اش را نشان می‌دهد، به جای «چه قشنگ!» بپرسید «این چیه؟» یا «دوست داری برام تعریف کنی؟». با این سؤال‌ها، کودک یاد می‌گیرد درباره اثرش فکر و گفتگو کند و اعتمادبه‌نفس هنری‌اش رشد می‌کند. هرگز نقاشی کودک را با نقاشی دیگران مقایسه نکنید؛ هر کودک سبک خودش را دارد.

برای نقاشی‌کردن، کاغذ بزرگ، رنگ انگشتی، آبرنگ و گواش بهترین ابزارها هستند. رنگ‌های درشت و ابزارهای متنوع، خلاقیت را بیشتر تحریک می‌کنند. نقاشی‌های کودک را قاب کنید و در خانه نصب کنید تا او بداند اثرش ارزشمند است.